Heden, verleden en toekomst
Zo'n 15 jaar
geleden belde mijn man op vanaf zijn werk. Een collega van hem moest zijn 2
jarige witte golden
retriever Sierra wegdoen vanwege een echtscheiding. Ze waren nu met spoed op
zoek naar een gezin voor hun Golden.
Met ons toen nog hele jonge gezin, moesten we daar toch wel over nadenken en zo
werd afgesproken dat Sierra een
keer zou komen logeren.
Ik hoor mij nog vragen, is ze lief? Ontzettend lief vertelde mijn man, ze was
trouwens kinderen gewend.
Dit bevestigde bij mij het gevoel dat we het niet eerst een keer moesten
proberen, en zo spraken mijn man en ik
af, dat hij Sierra mee zou nemen naar ons huis en dat ze gewoon zou blijven
tenzij er iets geks zou gebeuren zoals
bijvoorbeeld bijten. Gelukkig is dat nooit gebeurd, en we hebben werkelijk een
geweldige golden retriever aan
Sierra gehad. Nooit gedacht dat je op zo'n manier op een ras kon "vallen".
Na een paar jaar
leek het ons ontzettend leuk om er een golden pup bij te nemen, en omdat ik wel
een idee had wat
ik wilde, ben ik eens op een tentoonstelling gaan kijken.
Dan kom je erachter wat een hoop verschillen er zijn. We waren er wel uit dat
het een teefje moest worden, dus dat
maakte het iets makkelijker.
Gaandeweg kwam ik er achter dat ik de gekleurde Goldens het einde vond en dat is
eigenlijk nog zo.
Zo zijn we via de pupbemiddeling van de GRCN in kontakt gekomen met kennel "van
't Likkebeart" van Elly Heijberg.
Bij haar zouden pups geboren worden uit de combinatie: Woodland Paradise
Kimberley en Oberon of Glen Sheallag. Na
een kennismakingsgesprek werden we bij haar op de lijst gezet. Uiteindelijk, na
weken wachten, waren de pups
geboren, en wij zouden een teefje krijgen. Na 3 weken mochten we op
"kraamvisite" komen, wat is dat genieten al
die pups. De een nog liever dan de ander, het was maar goed dat we zelf niet
mochten kiezen, want dat was ons
nooit gelukt.
Na een puppytest werd er besloten dat wij het teefje zouden krijgen die volgens
de test het best bij ons, en ons
gezin zou passen. Zo gingen wij na 8 weken Juliette van 't Likkebaert ophalen.
Met goede raad en allerlei adviezen
gingen we vanuit het verre Drente met Juliette (Jilly) naar huis.
Jill is nu 12 1/2 jaar en nog steeds genieten we van haar. Ze is oud, hoort en
ziet niet meer zo goed, maar lief
is ze nog steeds en ze geniet nog steeds van het leven.
In die jaren, die voorbij zijn gevlogen, hebben we van alles met Jill
ondernomen. Van tentoonstellingen waar ze
regelmatig met een Uitmuntend uit de ring kwam, tot gehoorzaamheidsheidstraining,
wat ze afsloot met een prima
diploma, tot jachttraining, waar ze meerdere KNJV C en B diploma's haalde. Maar
ook de avondvierdaagse waar ze met
ons de 10 km liep, met een medaille aan het eind. Het maakte voor Jilly allemaal
niet uit, ze genoot overal van.
Gaandeweg begon ik iets te "missen" bij Jilly. Op de jachttraining maar ook
tijdens de KNJV proefen merkte ik dat
we snelheid misten. Als ik de andere honden zag, die razend snel terug kwamen
met de dummy, begon ik dat ook te
verwachten van Jilly. Je wilt graag jachteigenschappen zien in een hond die daar
eigenlijk niet voor gefokt is.
Toen ik daarachter kwam wist ik dat ik het hoogst haalbare had gehaald met Jill.
Maar een ding wist ik wel, de
volgende Golden zou er een uit een werklijn worden.
Toen in 2003
Sierra overleed hebben we een jaar gewacht met het kopen van een volgende
Golden. In 2004 kwam ik via
via in kontakt met Joop Kosse. Ik hoorde van hem dat zijn dekreu Boy Quiver
Creek's Owlsburgh een teef in Belgie
zou dekken. Ik had op de training iemand gezien die een pup had van Boy uit een
andere combinatie, en dat was
helemaal wat ik wilde, een golden uit een werklijn.
Na kontakt gelegd te hebben met de familie Verbeke ben ik gaan kijken naar de
pups. Ik mocht zelf een teefje
uitzoeken, en het was direct liefde op het eerste gezicht. Er kwam een teefje
naar mij toelopen, en waar ik liep,
liep zij. Ze was niet bij mij vandaan te krijgen.
Toen ik vertelde dat ik mijn keuze had gemaakt, en dat deze teef het zou worden,
feliciteerde de heer Verbeke mij
en zei: "ik hoop dat u wel kennis heeft van honden, want u heeft zojuist de
dominantste hond uit het nest
uitgekozen".
We hebben haar Hunter genoemd en ondertussen is ze 4 jaar. Nog steeds mijn
maatje, maar waarvoor ik haar kocht, om
ermee te werken, dat is helaas niet gelukt. Niettemin is het verlangen naar een
goede Golden uit een werklijn
altijd gebleven, maar soms moet je daar een tijd op wachten.
Toen Ada mij
vertelde dat Tidal, haar dekreu, de teef van Jan Roos zou dekken en dat daar wel
eens hele goede
honden uit zouden kunnen komen, heb ik besloten om daar een teefje uit te nemen.
In nauw samenspraak met Ada is
daar Footzi uitgekomen. Toen Footzi geboren werd was Hunter dus ook nog jong.
Bovendien waren we met Hunter nog
druk bezig met trainingen etc. We hebben toen besloten dat Footzi een jaar naar
Ada zou gaan en dat zij Footzi
voor ons zou verzorgen, opvoeden en trainen.
Nu is Footzi ruim 2 1/2 en alweer een tijd bij ons. Footzi is helemaal wat ik
jaren heb gezocht, ontzettend lief,
mooi, supersnel, een enorme jachtpassie en een geweldige "Will to please".
In de nabije toekomst willen we een nestje gaan fokken met Footzi. Inmiddels
zijn we druk bezig om te kijken voor
een passende dekreu.
Als u meer wilt weten over ons en onze honden, of over onze fokplannen, neem dan
gerust contact op of kom eens
langs, U bent van harte welkom.
Brigitte Dekker
Bordewijkstraat 20
2692 DV 's Gravenzande
tel 0174 412481